Kwale

mobiele kliniek

Ik ben alweer bijna een week in Kwale, dus tijd voor een eerste verslag.

Afgelopen vrijdag na een prima reis met overstap in Nairobi en daarna vanuit Mombasa nog een taxirit van 2 uur naar Kwale, goed aangekomen in mijn vertrouwde appartementje.
Er was zelfs een heuse bloemenkrans gemaakt in de deuropening van mijn appartement (zie foto), meer welkom kun je je toch niet voelen.
Na een fijn weekend met Ann, Richard en Marie met haar kinderen op maandag aan de slag.
Mijn taak hier bestaat uit een combinatie van lesgeven en patiënten behandelen in mobiele klinieken. De eerste mobiele kliniek was gisteren:

Zo’n mobiele kliniek is een hele operatie. Ann heeft daarvan de leiding en organisatie.
Twee keer per week rijden we met de eigen 4Kenia bus naar een dorpje in het district Kwale (bijna zo groot als Nederland). Vaak zijn het afgelegen dorpjes, bereikbaar over zandwegen en zonder enige medische voorziening.
Het is altijd afwachten of daar een schoollokaal beschikbaar is of dat we zoals gisteren onder een grote mangoboom zitten.

Deze keer ging de rit naar Bodo een klein dorpje in de buurt van Msambweni niet ver van de grens met Tanzania. Bijna 2 uur heen en 2 uur terug over drukke, stoffige wegen in een volgepakte auto met 5 homeopaten, 6 diëtisten (nutricion officers)en de chauffeur.

Om half 11 waren we ter plaatse en zat het hele dorp al klaar voor ons onder de grote mangoboom. Ann zuchtte eens diep, want dit waren wel heel veel mensen die we voor 16 uur zouden moeten behandelen. Dat is dan ook uiteindelijk niet gelukt. Pas om 17.45u waren we klaar en hadden we in totaal 115 patiënten geholpen.

Tijd voor pauze, een kop koffie (wat is dat?) of een lunch was er niet. Al die 115 mensen bleven de hele dag om ons heen zitten, wachtend op hun beurt. Dan is het erg moeilijk om even een pauze te nemen. En we wilden wel graag voor donker (half 7) klaar zijn. Dat is dus gelukt,we hebben constant doorgewerkt met af en toe een slokje water,maar ik was daarna dan ook totaal gevloerd. Ik heb die dag 29 patiënten behandeld en dat zonder computer (want geen elektra) ouderwets met onze repertoria boeken en met een man naast me die alles voor me vertaalde van het Swahili in het Engels.

Mijn vertaler, heeft zich er moedig doorheen geslagen, maar het was soms moeilijk voor hem. De gemeenschap van dit dorp bestaat vrijwel geheel uit moslims, de “’wachtkamer’’ was binnen gehoorsafstand en de patiënten hadden vaak klachten als prostaatproblemen, een jongetje met niet ingedaalde teelballetjes, prolaps na bevalling, opvliegers, menstruatieklachten etc. Geen onderwerpen waar men normaal over praat in het openbaar. Maar het ging goed, hoewel hij me soms wanhopig aankeek, moet dit echt vertaald worden?

Ik heb die dag veel klachten behandeld die ik in mijn praktijk niet vaak tegenkom: diabetes, malaria, maagzweren, nierstenen. En alles moest onder tijdsdruk; hier gemiddeld 15 minuten terwijl ik er thuis soms wel 3 uur voor uittrek. Heftig dus, maar ook heel leerzaam, dit is het echte werk.

De diëtisten deden de intake waarbij ook epidemiologische gegevens verzameld werden. Ze zorgden voor het meten en wegen en gaven voedingsadviezen terwijl wij homeopaten individueel behandelden. Dat verliep samen prima. Alle epidemiologische gegevens worden in een door 4Kenia opgezet systeem m.b.v. getrainde Community Health Volunteers verzameld en verwerkt in de hele provincie Kwale. Maar daarover in een volgend verslag meer. En ook over alle veranderingen hier op de school, want er is weer veel gebeurd in de 2 jaren dat ik niet hier was.

Zo meteen weer vroeg naar bed, want morgen opnieuw vroeg op (7 uur, bij jullie 5 uur)voor een drukke dag met lesgeven. Vervelen is er hier niet bij. Tot een volgend verslag.